نامههای جیمی کارتر به آیت الله خمینی
عالیجناب
آیتالله خمینی
قم، ایران
عالیجناب! من امکان این را داشتم که پیام بیست و یکم مارس شما را خطاب به مردم ایران بخوانم. من این پیام را یک سند اساسی برای آینده کشور شما تلقی میکنم. در این پیام شما موضع خود را در سیاست بینالمللی مشخص نمودهاید، این امر مورد توجه ما است. من موافقم که صلح جهانی نیازمند روابط جدید بین دولتها ، بخصوص احترام به حاکمیت ملل و حق مردم دائر بر تعیین سرنوشت خود میباشد. مایلم تاکید کنم که این دو اصل که مکرر از طرف شما و آقای بنیصدر رئیس جمهوری عنوان میشود از اصول مورد قبول من نیز میباشد و ما به دنیا تصمیم خود را دائر بر عملی کردن این اصول چه در نیکاراگوئه، چه در افغانستان و یا در مقابل یک خطر احتمالی به حاکمیت یوگسلاوی ثابت نمودهایم. مایلم تأکید کنم که حکومت من وارث وضع بینالمللی خیلی حساسی میباشد که نتیجه سیاست و اوضاع و احوال دیگری است و همه ما را به ارتکاب اشتباهاتی در گذشته وادار کرده است . مزیّت بزرگ دمکراسی امریکائی این است که همیشه توانسته است اشتباهات خود را شناسائی نموده و یا آنرا محکوم کند. ما موافقت خود را به کمیسیون تحقیق در کنگره امریکا برای روشن کردن حقیقت اعمال وخیم مداخله آمریکا مثلاً در مورد شیلی اعلام نمودهایم و این کمیسیون تحقیق، تصمیمات مهمی در مورد محکوم کردن این مداخله و تدابیر بسیار مهمی در قبال مسئولیتهای ناشی از این اعمال اتخاذ کرده است. ما آقای بنیصدر رئیس جمهوری را مطلع ساختهایم که آمادهایم این کمیسیون تحقیق را در آمریکا به نحوی برنامهریزی کنیم که بتواند حل این بحران بین ملتین ما را امکانپذیر سازد. همچنین ما آقای بنی صدر رئیس جمهوری را از آمادگی کامل خود برای اهتمام جدّی در راه تأمین رضایت لازم مردم ایران برای حل مسالمتآمیز اختلافات موجود بین دو حکومت مطلع ساختهایم. من میتوانم به خوبی درک کنم که تصرّف سفارت ما در تهران میتوانسته است عکسالعمل موجّهی برای جوانان ایران تلّقی شود، اما زمان سپری میشود و من دلائل جدّی برای تردید درباره انگیزههای واقعی آنانی که سفارت ما را تصرف کردهاند در دست دارم. اشغال سفارت امروز مسائل عمدهای برای حکومت شما و حکومت ما ایجاد میکند و نهایتاً عامل اختلافاتی گردیده است که مانع رفع بحران کنونی و ایجاد روابط جدید براساس برابری و احترام متقابل که شما خواهان آن بوده و ما نیز با آن موافقت داریم میباشد. ما آماده پذیرش حقایق جدیدی که مولود انقلاب ایران است میباشیم این امر همچنان هدف ما و آرزوی ماست . زیرا من تصور میکنم ما هدف واحدی را که صلح جهانی و برقراری عدالت برای همه ملل است تعقیب میکنیم. از زمان عزیمت شاه سابق مخلوع از امریکا که به دلایل انسانی و درمانی پذیرفته شده بود، حکومت من تصمیم گرفت که در این مسائل مداخله نکند. ترک پاناما یک تصمیم شخصی شاه سابق بوده و ما نسبت به مذاکراتی که بین خود او و سادات برای پناه یافتن در مصر انجام یافته است کاملاً بیگانه بودهایم. ما با مراجعت او به امریکا مخالفت کردیم، ما با معالجه او در بیمارستانهای امریکائی و بوسیله پزشکان امریکائی مخالفت کردیم، ما کلیه اطلاعاتی که درباره وضع مزاجی شاه سابق داشتیم در اختیار آقای بنیصدر رئیس جمهوری گذاردیم. من حفظ اصل تفکیک کامل دو موضوع را اساسی میدانم بحران فیمابین باید از راه اعمال اراده و قابلیت حکومتهای ما بر مبنای واقعیات و منافع آینده جدی دو ملت حل و فصل شود . میخواهم مؤکداً خاطرنشان کنم به محض اینکه مسئله فوری از طریق انتقال مسئولیت گروگانها به حکومت ایران حل شود ما آماده اتخّاذ رویّة معقول و دوستانهای برای حل و فصل مسائل عدیده دو جانبه فیمابین میباشیم. ایجاد یک کمیسیون مشترک به عنوان عامل رسیدگی به مسائل دو جانبه به ما توصیه شده است. ما آمادهایم با نظر مساعد این فکر را بپذیریم و بتوانیم چنین کمیسیونی را بعنوان وسیلهای که روابط آینده ما را توسعه دهد تلقی نمائیم. تمنی دارم مرا در حل بحران فیما بین براساس ضوابط منصفانه و شرافتمندانه جداً یاری نمائید و از این بابت نهایت حق شناسی را خواهم داشت. دو ملت ما نیز از شما حقشناسی خواهند نمود .اجازه میخواهم جسارتاً اعلام دارم که بنظر من، زمان و دشمنان واقعی نظامهای سیاسی مربوطه ما به زیان ما مشغولند.
با تقدیم بهترین احترامات. جیمی کارتر 26 مارس 1980 (۶ فروردین ۵۹)
منبع اسناد تاریخی روابط خارجی ایالات متحده، ۱۹۷۷-۱۹۸۰، جلد یازدهم، بخش ۱، ایران: بحران گروگانگیری، نوامبر ۱۹۷۹-سپتامبر ۱۹۸۰ سند ۲۲۶
Historical DocumentsForeign Relations of the United States, 1977–1980, Volume XI, Part 1, Iran: Hostage Crisis, November 1979–September 1980Document 226
Excellency:
I have read your message to the Iranian people dated March 21.3 I consider it to be a key document for the future of your country.
In that message you also defined your international policy choice. This concerns us. I agree that the peace of the world requires new relations between States, especially respect for the sovereignty of nations and the right of peoples to self-determination.
I wish to say to you that these two principles often expressed by you and by President Bani-Sadr are my principles, and we have proved to the world our decision to implement them, in Nicaragua, in Pakistan, and in the face of a probable threat to the sovereignty of Yugoslavia. I wish to say to you that my Government inherited a very delicate international situation—the product of another policy, of other circumstances which have led us all to commit errors in the past.
The great advantage of American democracy is that it has always been able to recognize or condemn its mistakes. We agreed to the Congressional Commission of Inquiry to clarify the truth of serious acts of American intervention such as in the case of Chile, and that Commission of Inquiry made very important decisions condemning that intervention and taking very important measures against those responsible for those acts. President Bani-Sadr has been informed by us that we are prepared to establish this Commission of Inquiry in the United States within the framework of a program which would allow the settlement of this crisis between our two nations.
We have also informed President Bani-Sadr of our great willingness to make a major effort and give the Iranian people the necessary satisfactions in order to solve peacefully the disputes between our two Governments. I can understand very well that the takeover of the Embassy of our country there could be an understandable reaction of the youth of Iran. But the situation has changed, and I have serious reasons to harbor doubts as to the true motivations of those who took over our Embassy.
Today this takeover is creating major problems for your Government and for mine. It has now become an element of discord which does not allow us to end the present crisis or to establish these new relations which you talk about and which we accept on the basis of equality of mutual respect. We are ready to recognize the new realities created by the Iranian revolution. This continues to be our objective and our hope, because in the final analysis I believe that we share a single objective—world peace and justice for all peoples. From the moment that the overthrown former Shah left the United States where he had been admitted for humanitarian reasons and for medical purposes, my Government decided not to intervene in these problems. The ex-Shah’s departure from Panama was his own personal decision, and we were in no way involved with the negotiations he himself undertook with Sadat in order to find refuge in Egypt. We would like there to be no misunderstanding on that point: We opposed his return to the United States, we opposed his being treated in American hospitals and by American physicians. We conveyed to President Bani-Sadr all the information we had on the physical condition of the former Shah. I consider it to be essential to maintain the principle that these two problems should be kept totally separate. The crisis between our two countries must be resolved by the will and the capacity of our Governments to act in accordance with reality and in the interest of a serious future for our peoples. I wish to say to you that as soon as the immediate problem is resolved by the transfer of the hostages to the custody of the Iranian Government, we are ready to adopt a reasonable and friendly attitude in regard to our numerous bilateral problems. It has been recommended to us that there be established a Joint Commission as the instrument for dealing with those bilateral issues. We would be receptive to this approach and could see the Commission as the means for developing our future relationship. I would ask you to make a great effort to help me to resolve the crisis between our two countries in a manner which is fair and honorable for all. I am very grateful to you. Our peoples will be very grateful to you. I would note for you that in my humble opinion time and the true enemies of our respective political processes are working against us.
With my greatest respect,
signed: Jimmy Carter
برای ارسال این مطلب به فیسبوک، آیکون زیر را کلیک کنید:
facebook
